← Terug naar overzicht

Redactioneel: balans en betrokkenheid 

Artikel · ·Joyce van de Louw

Download als PDF

Met deze eerste online editie van TAVG zetten we een nieuwe stap: het wetenschappelijk tijdschrift van de NVAVG is voortaan digitaal te lezen. In dit openingsnummer schrijft Joyce van de Louw, redactielid TAVG en arts VG, het redactioneel. Hierin komen haar persoonlijke reflectie en professionele betrokkenheid samen. Precies wat we met TAVG online willen laten zien. 

De balans tusen werk en privé

De zon gaat onder terwijl we over de autoroute de soleil vanuit het zuiden naar het noorden rijden na een weldoende vakantie. Mijn echtgenoot rijdt, de kinderen zitten op de achterbank met telefoons en tablet. En ik? Ik staar naar buiten me afvragend hoe ik dat lekkere vakantiegevoel kan vasthouden, terwijl tegelijkertijd langzaamaan de to-do-lijstjes van het dagelijks leven weer in mijn hoofd dwarrelen. 

Het eeuwige interne conflict over de juiste werk-privé balans dringt zich op. De morele waarde van goed ouderschap, goed partnerschap en het zijn van een goede dokter die met elkaar strijden. Een moreel dilemma dat velen bekend zal voorkomen: een van de vele dilemma’s waar we mee geconfronteerd worden. In elke TAVG-editie nemen we jullie mee in de morele en juridische overwegingen rond een casus. Misschien moet ik onze jurist en ethicus ook eens vragen een reflectie te geven op dit jaarlijks terugkerende dilemma. 

Dan klinkt het ineens vanaf de achterbank: ‘Mam, de accu is leeg’. Ik gooi snel een kabel over mijn schouder en roep: ‘Vooruit, maar vanaf morgen worden de schermtijden weer korter en gaan we weer andere dingen doen met telefoon en tablet.’ Ik ben me heel bewust van hoe schadelijk langdurig schermgebruik is en hoe belangrijk bewegen is. Dat bewegen niet voor iedereen vanzelfsprekend is maar mogelijk, komt naar voren in het artikel van Tessa Boersema en collega’s over fysiotherapie bij kinderen met ZEVMB. Waar het bij mijn kinderen voldoende is om de schermen af te pakken, is er bij kinderen met een zeer ernstige meervoudige beperking wel wat meer nodig, zo blijkt.  

Ja, ik prijs me gelukkig met mijn gezonde kinderen, waarbij alles als vanzelf lijkt te gaan. Oke, als ik het aan mijn jongste vraag zal ze ongetwijfeld iets anders zeggen: dat lang niet alles goed gaat en dat het bezoek aan de tandarts net voor we op vakantie gingen echt doodeng was. Maar hoewel ze echt wel even piepte, ging de procedure zonder al te veel moeite.  

Ook dit is iets wat zeker niet lukt bij al onze patienten. Gelukkig biedt de handreiking voor procedurele sedatie met midazolam hiervoor oplossingen. Achtergronden over hoe deze handreiking tot stand is gekomen vind je in het artikel van Drs. I.E. Klaver. 

We zijn weer een aantal kilometer dichter bij huis gekomen. De zon is intussen helemaal onder en mijn man begint een wat vermoeide indruk achter het stuur te maken. Tijd om het roer over te nemen.  

Dit redactioneel is onderdeel van het oktobernummer van TAVG 2025.